Można wykonywać takie profesje, w których wraz z zamknięciem drzwi biura zapominamy o służbowych obowiązkach. Jeśli ktoś pracuje z ludźmi, młodzieżą, zdecydował się uczyć, z całą pewnością nie osiągnie takiego stanu. Będzie przynosił nie tylko stosy papierów, dokumentów, ale też sprawy, zdarzenia, osoby, z którymi się mierzy każdego dnia.
Jest wymóg, by pedagogiczne działania były atrakcyjne i profesjonalne i doniosłe, ale jednak wciąż

Fot. EzCTS (kompozycja z kwiatów Ez.CTS)

podporządkowane biurokratycznym procedurom.
„W wychowaniu dominowała i dominuje atrakcyjność i spektakularność działań, podporządkowana biuro-kratycznemu planowaniu, spełnianiu określonych procedur urzędowych i sprawozdawczości” – mówi w wywiadzie dla „Nowych Horyzontów Edukacji” prof. Maria Dudzikowa („Nowe Horyzonty Edukacji” Numer 2(12)/2015, s. 18).
Poza tym, mniej lub bardziej podatni na stres dnia, jakoż oprócz pracy jest też cała paleta odcieni życia, którą dźwigamy, musimy z profesorskim heroizmem sami nieść treść merytoryczną i realizować cele wychowawcze.

Nie bez powodu wpis urozmaica zdjęcie kompozycji kwiatowej. Zmierzam do tego, że wręcz wielce wskazane mieć życie po życiu, czyli życie po pracy. Nawet po takiej, w której mniej rzeczywistość zawodowa jest bardzo bardzo znośna.

Ta inspiracja i energia, którą daje hobby na pewno mniej lub bardziej intensywnie i symptomatycznie będzie się przekładać na nasze życie zawodowe.
Kiedyś zostało tu napisane, powołując się na słowa Magdaleny Tulli, że piękno uszlachetnia i jest to prawda, więc tego piękna starajmy się szukać w świecie zewnętrznym i w sobie.

Jest ono budujące i konstruktywne. 
Oczywiście przy całej świadomości, że wiele ważnych dzieł, arcydzieł, dokonań rodziło się w łzach, bólu, na pogorzeliskach, dodać należy, że właśnie na piękno były przekłuwane.
Pozostając pod presją pozytywnych wpływów i inspiracji, wzmacniamy swoją zawodową kondycję. Szczęśliwy człowiek, to szczęśliwy pracownik (i odwrotnie), a szczęścia można się choć trochę nauczyć (por. Wywiad z Julią Hartwig dla Łukasza Jakóbiaka https://www.youtube.com/watch?v=6wrpCQU1ZrE ).

Zachowując odpowiedzialność wobec treści dzisiejszego wpisu, kieruję zadania:
Wypiszcie na kartce wartości, pozytywne wzmocnienia, które daje Wam życie po pracy, a potem zastanówcie się, które już są implikowane do sfery zawodowej, a nad swoistym transferem których można jeszcze popracować, by w każdej przestrzeni funkcjonowało się sprawniej, milej i efektywniej. Wszystkiego pozytywnego! EzCTS

PODZIEL SIĘ